Weekendje Liwa woestijn

Op ruim 3 uur  rijden van ons huis ligt een prachtige woestijn. Zand is toch zand zal je misschien denken, maar dat is niet waar. De Liwa woestijn in het emiraat Abu Dhabi is echt prachtig!  Je hebt er hele grote zandduinen. Het leek ons dus super om daardoor te gaan rijden. En nu we al redelijk wat ervaring hebben, durfden we het ook wel aan.

Samen met nog 6 andere families boekten we een hotel via Groupon. We checkten ook even of we genoeg materiaal hadden zoals trekkabels, luchtpompen, scheppen en walkietalkies. Deze laatste zijn eigenlijk verboden in Dubai. Dit is afluistermateriaal. Ze controleren op het vliegveld bij aankomst soms je koffer via x-ray. De laatste keer gebeurde dat ook bij ons en hadden ze 'afluisterapparaten' ontdekt in de koffer. Dit was gewoon onze babyfoon en gelukkig mochten we die natuurlijk wel houden.

Op 11 januari reden we naar Liwa. Van het mooie landschap was nog niet veel te zien, want er was een zandstorm bezig. Na het inchecken en de lunch gingen we al voor de eerste keer de woestijn in.



Erg ver kwamen we niet. 1 auto bleek niet echt 'woestijn-proof' te zijn en had niet genoeg power om in het mulle zand naar boven te rijden of uit een put te geraken. Geen nood, 2 'locals' kwamen ineens uit het niets met woestijnbuggies ons even helpen. Niet dat het nodig was want we hadden de Armada zelf ook wel losgekregen, maar leuk was het wel.

]

Daarna hebben we die auto maar even dichter bij de weg gezet en zijn we met de andere 5 auto's verder gereden. De Liwa woestijn is een echte uitdaging! Hoge bergen en erg diepe putten waar je echt niet in wilt belanden. Soms kwam er wel even iemand vast te zitten, maar gelukkig konden we steeds iedereen vrij snel weer los trekken. Onze ervaringen hiermee kwamen goed van pas. Ook de 'locals' kwamen we regelmatig tegen. Het leek wel of zij van te voren al voorspelden waar we vast gingen zitten en ... ineens waren ze daar. Wel grappig en volgens mij vonden ze het gewoon leuk om te doen. Nog voor het donker gingen we terug naar de andere auto. Even banden terug oppompen en richting hotel.

 

De volgende dag gingen we 's morgens weer een ritje maken. Het weer was opgeklaard, maar de thermometer gaf maar 15 graden aan. Brrr Gelukkig werd het later op de dag een beetje warmer.

De woestijn zag er zo anders uit met de zon erop. Prachtig! Ook het rijden ging een stuk vlotter. We hadden die ochtend een stuk meer kilometers gedaan dan de dag ervoor en door prachtige stukken woestijn gereden. Sommige stukken waren een echte uitdaging. De Wrangler ging tijdens het rijden op een moment zelfs even op maar 2 wielen. Gelukkig belandde die vanzelf weer goed en heeft niemand zijn auto kapot gereden.

We hadden de 'locals' die dag nog nergens gezien en net toen we beslist hadden om bijna terug naar het hotel te keren reden we toevallig langs hun kamp. Ze herkenden ons en nodigde ons uit voor een koffie.

Wij dus met z'n allen 'op de koffie' bij de 'locals'. Wat bijzonder! Als vrouw zit je normaal apart van de mannen, maar er waren geen andere vrouwen aanwezig. Een beetje onwennig gingen we dus eerst maar apart zitten, maar al snel mochten we ons bij de mannen voegen.



Ik was er niet echt op gekleed. Mijn broek kwam tot boven mijn knie. Ik voelde me dus niet echt op mijn gemak. Er zijn verder ook nog zoveel dingen om rekening mee te houden...
Mochten wij hun wel aanspreken? Normaal doe je dat niet als eerste en wacht je tot de Arabier je eerst zelf aanspreekt. We moesten onze schoenen uitdoen, maar in hun cultuur is het onbeleefd om je voetzolen te laten zien dus moet je oppassen hoe je gaat zitten. Een beetje onwennig zat ik er in het begin bij. We kregen koffie en thee, maar ook werd er een bruin prutje voor ons opgeschept. Iedereen wilde niet onbeleefd dus proefden we ervan. Het smaakte gelukkig nog best wel oké. Een beetje naar kaneel.

 

Hun kamp was best groot. Er stond een flatscreen tv en er was Wifi. Het bleek een soort buitenhuis of weekend huisje voor hun te zijn. Ze kwamen daar samen om een gezellig weekend te hebben. Een aantal woonden in Abu Dhabi, maar er waren er ook van Saudi en Fujairah. De meeste waren nog vrij jonge mannen.

Na onze koffie en versnapering vroegen ze of we volleybal wilden spelen. Volleybal??? Ja, mannen en vrouwen! We liepen met ze mee en ra ra... er stond een echt volleybalnet in het zand. Er stonden zelfs grote palen bij met licht zodat ze ook 's avonds konden spelen. Iemand trok even lijnen in het zand en we konden beginnen. Grappig... beachvolleybal spelen in de woestijn met locals. Dat gelooft niemand. Gelukkig hebben we de foto's om het te bewijzen.

 

 

 

Na een tijdje gemixt te hebben gespeeld, wilden ze een wedstrijdje Nederland -UAE spelen. Gelukkig waren ze niet boos toen wij gewonnen hadden.













Het werd ondertussen echt wel tijd om weer naar het hotel te gaan, dus bedankten we ze voor hun gastvrijheid en de gezelligheid. Mijn ongemakkelijk gevoel was ondertussen natuurlijk helemaal verdwenen.

 

Terwijl we naar de auto liepen baalde ik een beetje. Ik had toch wel graag eens meegereden in zo een woestijnbuggy. Fleur ging vragen of ze eventjes met iemand een kort ritje kon maken. Ook ik greep mijn kans en mocht met een Arabier mee in z'n buggy.


2 mannen hebben Fleur en mij meegenomen en laten zien hoe makkelijk die buggies tot op de hoogste punten kunnen geraken. Super leuk ritje met een prachtig uitzicht over de hele woestijn. En op de terugweg namen we de meest steile route weer naar beneden. Nog even wat 'donuts' draaien in het zand en toen was mijn ritje klaar. Echt geweldig!

We hebben dus een geweldige tijd gehad. Gereden in de mooie Liwa woestijn en een bijzondere ervaring gehad met de Arabieren. Echt TOP!

 

 

 

 

 

 

Insha'Allah!

Insha'Allah....volgens Wikipedia betekent het 'bij Gods wil'

De Moslims hier geven er volgens mij toch wel een andere betekenis aan. De tuinman zegt het regelmatig tegen mij. Als ik hem bijvoorbeeld vraag om het gras te maaien dan antwoordt hij meestal: 'I will cut the grass tomorrow, Insh'Allah.

Hieronder vind je dan ook wat IK versta wanneer er hier iemand Insh'Alla zegt tegen mij:

Als ik eraan denk
Misschien
Als ik er zin in heb
Een andere keer
Ik hoop het!
Goodluck!
Dat had je gedacht!
Vergeet het!
Echt niet!
Nee
Als ik het niet vergeet



Dus wanneer er iemand hier zijn zin eindigt met Insh'Allah, dan weet ik al hoe laat het is ;-)

Dubai-Amsterdam 5175 km

5175 km vliegen volgens het internet, alhoewel dat cijfer wel wat afwijkt naargelang de internetpagina.

Van Dubai naar Amsterdam vliegen wij er ongeveer 7,5 u over en van Amsterdam naar Dubai maar 6,5u. Dit zou iets met de straalstromen van west naar oost te maken hebben, maar daar ga ik me toch niet verder in verdiepen. Zitten in het vliegtuig moeten we toch... en dat deden we afgelopen Kerst met veel plezier om iedereen weer te kunnen zien. (alhoewel Leyla niet echt 'zit' voor haar plezier in deze fase van ontwikkeling, maar goed...)

Het was weer super leuk om iedereen te zien. Kerstmis vieren wij graag met onze familie en vrienden en als we daar dan 5175 km voor moeten reizen, ons heerlijk weer moeten omruilen voor koude en regen en 3 grote koffers voor moeten inpakken, dan doen we dit graag! Alhoewel het misschien ook eens leuk lijkt om het hier te vieren, maar dan wel met onze families natuurlijk.

5175km... zo ver voelt het niet. Moesten we deze expat-uitdaging 10 jaar geleden aangegaan zijn, dan was het waarschijnlijk helemaal anders geweest. Nu, dankzij het internet, is de afstand gevoelsmatig niet meer zo groot. Via mail, whatsapp en facebook blijven we op de hoogte van wat iedereen doet, zelfs ook van de meest onbenullige dingen ;-p Foto's en filmpjes 'vliegen' zo heen en weer.

En in plaats van vele dirhams (euro's voor jullie natuurlijk) uit te geven aan lange telefoongesprekken, skypen we gewoon gratis en voor niets. Het enige nadeel van Skype is dat veel mensen niet doorhebben dat het hier 3 uur later is. Wanneer ik dus al in mijn bed lig te slapen en de anderen net hun kids in bed hebben gelegd en zodoende tijd hebben om effe rustig te bellen, gaat op mijn iPad of iPhone Skype weer af. NEE! ik ben wel thuis! Ik wil echt wel weer effe gezellig bijbabbelen, maar slapen moet ik ook nog en aangezien mijn wekker hier meestal op 6u15 gaat neem ik dus niet op!

Ook spelletjes spelen vanop afstand gaat prima. Wordfeud, Rumble (of Ruzzle tegenwoordig zeker?) en mindfeud worden ook hier huize Lansink graag gespeeld.

En wat het nederlands en belgisch nieuws betreft kunnen we ook makkelijk op de hoogte blijven via allerlei handige apps. Het probleem is dat het niet echt interessant meer is en enkel gezever (sorry voor mijn woordenschat) over de politiek of over hoofddoeken. Gek...hier op het nieuws gaat het nooit over hoofddoeken of politiek :-)) Het enige wat ik momenteel wel aan het volgen ben is de hoeveelheid sneeuw die er valt. De mooie foto's en facebookupdates hierover vind ik heerlijk om te zien.

Wat is dan wel het moeilijke van de 'grote' afstand? Een virtuele kus of knuffel is toch echt niet hetzelfde als een echte. En natuurlijk... tja... de kinderen groeien erorm snel en Leyla leert elke dag nieuwe dingen bij. Dat zal altijd moeilijk blijven.

De virtuele groetjes

Oeps...ik heb ook nog een blog

Wat gaat de tijd toch snel soms. Het is echt geen fabeltje. Zo zie ik dat het al 5 maanden geleden is dat ik nog een blogberichtje heb gepost. Een beetje schandalig.. dus mijn goede voornemen voor in 2013 is om weer wat meer te gaan schrijven.

Ik denk dat het komt omdat we ondertussen (na ruim anderhalf jaar) helemaal gesetteld zijn hier. We leven hier ons leven en voor ons is het ondertussen allemaal een beetje normaal.

Toen we hier net aankwamen hadden we al snel wat leuke mensen ontmoet en kregen we ook hier in Dubai een leuk sociaal leven. Ondertussen hebben nog meer vrienden gemaakt en ook al afscheid genomen van families die weggaan uit Dubai. Nu is het nieuwe van Dubai eraf  en leven wij ons dagdagelijks leven hier.

Iedereen waarmee we vrienden zijn op facebook ziet steeds allerlei leuke foto's en bijzondere uitstapjes staan. Het leven hier in Dubai is ook erg leuk. De zon schijnt hier bijna altijd. De temperatuur is 7 maanden van het heerlijk en de andere 5 maanden kan je ook prima doorkomen. Dit omdat alles hier voorzien is op de hitte en dus veel leuke dingen kan je dan ook binnen doen. Ook is het hier veel makkelijker om met vrienden af te spreken. We hoeven het niet een maand van de voren te plannen en de agenda's naast elkaar te leggen. Ook door de week spreken we regelmatig af en het aanbod van leuke activiteiten is hier erg groot. Vooral voor families met kleine kinderen. Zo waren we afgelopen weekend gaan brunchen. Er was daar een speciaal kinderbuffet, een springkasteel, facepainting en de kinderen konden een gingerbreadhouse versieren met snoepjes. Zowel ouders als kinderen hebben het dan naar hun zin.

Natuurlijk werkt Bram hier wel hard. Maar als hij niet moet werken dan doen we leuke dingen samen. Ikzelf kom ook vaak tijd te kort. Er zijn zoveel leuke dingen te doen. En nee.... Ik drink niet de hele dag koffietjes en lig de hele dag aan het zwembad!

Ik heb mezelf opgegeven om in Olivia's school 'substitute teacher' te zijn. Als er een juf in de klas ziek is, dan bellen ze me 's morgens vroeg op en neem ik die klas over. Ik doe dit enkel op de dagen dat Leyla naar de nursery gaat en enkel voor KG1 en KG2. Die kleuterklassen stoppen beide om 12.45u net als Olivia die daar in KG1 zit. Ik vind het erg leuk om te doen.

Ook organiseer ik nog steeds samen met 2 andere dames het samenspelengroepje voor Nederlands sprekende moeders met kinderen op dinsdag. Dit is ook erg leuk om te doen. Ik ontmoet hierdoor steeds weer nieuwe mensen en kan ze vaak ook  helpen met wat tips.

Vanaf januari ga ik ook nog Nederlandse lessen aan kinderen van 3 tot 4 jaar geven. Door het vele Engels dat de kinderen hier horen en spreken is het zeker geen overbodige luxe om wat extra Nederlands te krijgen.

Stilzitten doe ik dus zeker niet! Wij genieten beide van alles wat Dubai te bieden heeft en leven hier ondertussen gewoon verder.

Nu is net de kerstvakantie hier begonnen voor Olivia, dus vliegen we 'eventjes' op en neer naar België en Nederland. Het is steeds super leuk om iedereen weer te zien en we kijken er ook weer enorm naar uit. Een echt kerstgevoel krijg ik hier niet in Dubai. Je ziet hier wel enorme 'over the top' kerstbomen en overal hangt kerstversiering. Ook heb ik mijn best weer gedaan met het kopen van kerstcadeautjes, maar toch... Zonder druilerig, nat en koud weer hebben we hier toch geen kerstgevoel.

Dus wij zoeken graag onze families, vrienden en het koude natte druilerige weer eventjes op, maar keren na 10 dagen ook weer lekker terug naar huis!

Fijne feestdagen allemaal!

Ik als Belg tussen 'de Hollanders' hier in Dubai

Er wonen niet zoveel Belgen hier in Dubai, maar gelukkig wonen er wel redelijk veel Nederlanders hier in Dubai. Ongeveer zo'n 5000. Naast Bram's Nederlandse nationaliteit, hebben zowel Leyla als Olivia hier in Dubai ook hun Nederlandse paspoortje op mogen halen (Olivia had de Belgische al).


Tijdens Koninginnedag op 30 april kleurt Nederland normaal helemaal oranje en wordt er vanalles georganiseerd. Ook de Nederlandse Vereniging hier in Dubai organiseerd dan een Oranjebal voor de volwassenen en een kinder-oranje feest.

Samen met onze Nederlandse vrienden, die we hier hebben leren kennen, zijn we naar beide feestjes geweest en ... jawel, ook ik was in het oranje ;-))

Tijdens het oranjebal kwam Wolter Kroes (een of andere bekende Holandse B-artiest) en de Hermes Houseband (een erg goede cover-band uit Rotterdam) optreden. De Nederlandse vereniging zorgt op die avond ook voor typische Nederlandse snacks zoals een broodje kroket, bitterballen, haring, paling, poffertjes, kaassoufles, frikandellen, rasppatat, Heineken bier en nog veel meer. Het feest was op een prima lokatie; buiten bij de Emirates golfclub. Je hebt hier prachtig zicht op de skyline van Dubai. Het thema was dit jaar 'Delfs-blauw', dus mocht je in het blauw of oranje.
 

Tijdens het feest kon je foto's laten nemen in het Heineken fotohokje. Ik heb de foto's van onze vrienden van Heineken facebook geplukt en dit was het resultaat.....

Het kinder-oranje feest was ook erg leuk. Eerst is er dan een vrijmarkt waarop de ouders en kinderen hun oude (Nederlandse) speelgoed kunnen verkopen. Daarna zijn er verschillende oud-hollandse spelen die je met je kinderen kan doen zoals zaklopen, ballengooien, spijkerpoepen, touwtrekken,... Het was een gezellige, maar hete ochtend.

Gelukkig had oma Lansink bij haar laatste bezoek wat oranjekleren meegebracht voor Olivia en Juliette.

Op Koninginnedag zelf werden we uitgenodigd bij Fleur en Michiel voor een hapje. Helaas kon Bram er toen niet bij zijn omdat hij moest reizen. (naar Qatar op een evenement van de Nederlandse ambassade aldaar) De kinderen hebben heerlijk gegeten en gespeeld.

Ook tijdens het EK-voetbal konden we ons weer in het oranje opdossen. Helaas niet voor erg veel wedstrijden, want heel ver zijn de Nederlanders niet geraakt. Maar toch waren de 3 wedstrijden erg leuk en sfeervol om te kijken. De eerste 2 hebben we samen met vele andere Nederlanders gekeken in de Emirates golfclub en de laatste vanuit het zwembad bij Michiel en Fleur thuis.

 

Na al die oranje-gekte heb ik onze oranjekleding weer ver weg opgeborgen. Bram kan zijn kleren nog gebruiken tijdens de wedstrijden van de Olypische spelen, die hij gaat bijwonen.

Na ruim 1 jaar met veel Nederlanders hier in Dubai om te gaan en enkele oranje-feestjes, kan ik enkel concluderen dat het steeds super gezellig met ze is! Ik voel me hier in Dubai helemaal thuis tussen 'de Hollanders', al mis ik het Vlaams wel. Ook kijken ze me soms raar aan als ik er weer een Vlaams woord tussen gooi, maar dat is vaak wel grappig.