donderdag 1 maart 2012

Onze nieuwe hobby: woestijncrossen!

Bij de aankoop van mijn auto hier in Dubai heb ik meteen al rekening gehouden dat het misschien wel leuk is om in de woestijn te rijden met de auto. Dus, het moest een 4 x 4 zijn, krachtige motor, tweedehands en goed voor in de woestijn. Het werd een Toyota Prado. Een reeks die ze in België niet verkopen. ¨Spijtig, want het is een super toffe, fijne en mooie auto. Hier is het dé populairste auto.



Maar goed, het rijden in de woestijn dus... Voor mijn verjaardag heb ik een cursus 'dessert driving' gekregen van Bram. Erg leuk, maar we moesten nog 1,5 maand wachten voordat we een plaats hadden om die samen te volgen. Geduld hebben dus, maar iedereen die mij kent weet dat dat niet mijn beste eigenschap is. Als ik iets wil, dan wil ik het ook meteen!

Gelukkig vond ik een oplossing. Fleur had al zo een cursus gevolgd en haar man Michiel ging al regelmatig met collega's de woestijn in. Samen met ons wilde ze wel de woestijn in en ons even uitleggen wat belangrijk is om te weten. Even hebben we getwijfeld, maar niet lang. Bram vond het vooral eng om de kinderen mee te nemen, maar Olivia heeft een goede autostoel en bij Leyla hebben we de hoofdverkleiner van de maxicosi gebruikt om haar hoofd niet te hard te laten schudden. Fleur en Michiel nemen hun kleine Phelien ook altijd mee en zeiden dat het wel gaat. Dus we gingen, voor de allereerste keer, zonder enige ervaring en met onze kids....

LES 1: Voordat je de woestijn ingaat moet je eerst heel wat lucht uit je banden laten. (tot 16 PSI, 35 op normale weg voor mijn auto) Zo heb je véél meer grip.



LES 2: afstand houden
LES 3: Vooral niet twijfelen en genoeg gas geven

Goed, we waren er klaar voor. Fleur kroop bij mij in de auto. Zo kon ze me wat coachen. En Bram ging meerijden met Michiel. En....

Het is super gaaf om te doen! Echt geweldig leuk! En we gingen al vrij snel vlot de zandbergen op en af. Natuurlijk hebben we ook wel af en toe vast gezeten en moesten we eruit getrokken worden door Fleur en Michiel, maar zelf hebben wij hun ook een keertje moeten helpen om los te geraken. Ook dat hoort er natuurlijk bij. We vonden het allebei super leuk en vanaf dat moment hadden we dus een nieuwe hobby. Olivia vond het ook geweldig. Die roept net zo als ik: 'gas, gas, gas' of 'oh, naar boven!, oh naar beneden!'. En Leyla, ... die heeft er niet zoveel van meegekregen, want die heeft de hele weg geslapen. We zijn enkel even gestopt om haar te voeden, maar daarna ging ze weer slapen door het gewieg (soms meer geschok) van de auto.



Conclusie: echt super gaaf, dit wil ik vaker in de weekends wel doen en de kids kunnen gewoon mee! Ook mijn auto doet het prima in de woestijn.

We zijn daarna nog 1 keer met Fleur en Michiel de woestijn in geweest voordat wij onze cursus gevolgd hebben. Deze was erg leerzaam. Een uurtje wat theorie waarbij de werking van de auto en wat wel en niet te doen erg eenvoudig (zelfs voor een leek te begrijpen) werd uitgelegd. Daarna gingen we naar de woestijn voor het praktijk gedeelte. We hebben daar vooral geleerd hoe er zelf uit kunnen geraken wanneer we diep in het zand zitten en dit zonder uit te stappen. Ook is het belangrijk om altijd te stoppen op een goede plek en een beetje naar beneden gericht. Natuurlijk is het meeste belangrijk om je auto aan te voelen en voel je dat je een berg niet op kan geraken omdat je niet genoeg gas hebt gegeven, dan draai je terug naar beneden en probeer je het opnieuw. Na het dagje beseften we dat we de keren dat we vastgereden waren samen met Fleur en Michiel we waarschijnlijk er zelf terug uit hadden kunnen geraken door de techniek te gebruiken die de instructeur ons had uitgelegd.




Na de cursus hadden we erg veel zin om meteen weer de woestijn in te gaan. Dus regelde ik weer een woestijntripje. We konden inderdaad toepassen wat we geleerd hadden genoten van ons uitje.

Het is prachtig om door de woestijn te rijden. De zandduinen zijn prachtig en regelmatig zie je wat dromedarissen lopen. (hier noemen ze die gewoon kamelen) Het is ontspannend omdat je aan niets anders kunt denken dan aan wat je moet doen, maar ook inspannend, want achteraf ben je best wel moe. Heerlijk!



Toen Sofie en Irene op bezoek kwamen hadden we ook gepland om de woestijn in te gaan. Sofie dacht eerst nog 'wat is daar nu aan, gewoon door het zand rijden?' Maar ze is van gedachte veranderd. Ze wist niet dat het berg op berg af ging en soms hadden ze zelfs schrik :-)) Maar ze vonden het ook super leuke ervaring.




Wij hopen nog vaak de woestijn in te kunnen en willen er binnenkort zelfs een heel weekend van maken en te camperen in de woestijjn. Ik heb voor mijn verjaardag ook een mooi boek van Anouk en Gaston gekregen met allemaal uitjes speciaal voor 4x4's hier in Dubai en omliggende emiraten. Ik heb mijn volgend weekendje weg al gekozen ;-))
















zondag 26 februari 2012

Het weer in Dubai

Als tegen mensen vertelt dat je in Dubai woont, dan denkt iedereen dat het er altijd lekker weer is. Dat is dus niet altijd zo. Zoals vandaag. Er is een zandstorm bezig. Twee weken geleden hadden we er ook last van, toen duurde de zandstorm enkele dagen. Je kon niet buitenkomen zonder zonnebril en dit was niet omdat de zon scheen, maar omdat je anders het zand in je ogen krijgt en dat is echt niet aangenaam. Soms lijkt het wel alsof het bijna avond wordt en komt een zandstorm erg plots en verdwijnt dan ook net zo snel als het komt en andere zandstormen duren dagen lang.
Wanneer je dan opstaat lijkt het een gewone bewolkte dag, maar er hangt erg veel zand in de lucht en ons terras wordt dan steeds meer en meer bedekt onder een laagje zand. Ook de mooie skyline van Dubai is dan nog maar vaag te zien. De zandstormen komen blijkbaar vooral voor wanneer de temperaturen hier omslaan. Gelukkig komen deze zandstormen niet erg vaak voor.

Regen hebben we ook heel erg soms. In Al Ain, een andere emiraat, regent het meer. Als het daar regent, dan krijgen wij meestal maar enkele druppels. Tot nu toe hebben wij nog maar 1 echte regenbui meegemaakt.

In de maand januari vond ik het relatief koud hier. We hebben natuurlijk geen verwarming binnen en de temperatuur buiten kwam overdag niet boven de 18 graden uit. Met een dikke trui, een lange broek en een dekentje zaten we tv te kijken. Is het omdat we al te goed geaclimatiseerd zijn? Maar ik had het echt koud. Ook de verkoudheden en griepjes kwamen hier net als in België voor tijdens onze 'winter' hier.

Januari is dus te koud en in februari zijn er regelmatig zandstormen geweest. De temperatuur is nu wel aangenamer. Je kan nu in de zon zitten zonder te zweten al is het best nog wel koud als je uit het zwembad komt. De zwembaden zijn hier in de winter verwarmd (anders te koud) en in de zomer gekoeld. (anders te heet) Nu hoop ik dat maart en april lekker zijn. Uit eigen ervaring weet ik dat mei ook al heet kan zijn.

Toen we hier net kwamen wonen, zeiden mensen tegen ons dat er in de zomer '4 maanden van hel' zijn, door de hitte. Nu vond ik het al vanaf half mei erg warm, in juli  en augustus was het gewoon niet aangenaam buiten. In de sauna houdt ik het zelfs langer vol. Ik hoopte dat het in september minder heet zou worden, maar de luchtvochtigheid sloeg toe. Hierdoor was het in september en begin oktober ook niet lekker om buiten te komen. Zelfs 's avonds niet, maar vooral door de luchtvochtigheid. In november werd het eindelijk lekker weer. In december was dan ook zalig vertoeven buiten!

Gelukkig is alles hier wel voorzien om binnen te kunnen doen, dus hoef je je tijdens de zomer maanden niet op te sluiten. De meeste restaurants hebben hier 'valet parking'. Je kan stoppen bij de inkom, je sleutels afgeven en je auto wordt voor je geparkeerd. Als je klaar bent met eten, geef je je kaartje af en krijg je je auto waarin de airco al volop draait terug. Echt super handig en hier in Dubai geen overbodige luxe tijdens de hete maanden. Als je eerst zelf je auto ver weg moet gaan parkeren en richting restaurant wandelen, dan zie je er echt niet toonbaar meer uit. Geloof me, het is hier echt te heet in hartje zomer en de zomer duurt dan wel erg lang. Vandaar dat de meeste vrouwen (ik ook) de zomer hier ontvluchten en even naar hun thuisland gaan.

Nu is het eind februari en kunnen we (na deze zandstorm) gaan genieten van een paar maanden heerlijk weer!




zaterdag 25 februari 2012

Kerstmis

Kerst is al een tijdje geleden... ik weet het, maar ik wilde graag er een kort blogberichtje over schrijven alleen kwam er steeds wat tussen... Laptop kapot en op de Ipad kan ik wel berichtjes maken, maar geen foto's erbij voegen. Daarna gewoon geen tijd gehad, ja ja, ook Bram snapt niet hoe dat het komt dat ik geen tijd heb, maar toch is het zo. Tussen het halen en brengen van Olivia naar de nursery, het voeden van Leyla, de playdates. de gezellige koffietjes en het ontdekken van de super lekkere restaurants hier in Dubai. heb ik echt niet veel tijd. Dan komt er ook nog bij dat ik samen met 3 andere super leuke dames een Nederlands speelgroepje organiseer voor de Nederlanders met kleine kinderen hier in Dubai. Echt leuk om dit alles te plannen, maar aanwezig zijn is ook één van mijn taken hiervoor. Helaas ook een nog paar weken ziek geweest, dus excuses genoeg, maar hier is de blog over Kerstmis dan... Ik beloof alvast dat de volgende blogberichten sneller zullen komen, want er is hier genoeg om over te schrijven. 

Met kerst hadden wij besloten om een weekje naar Nederland en België te gaan. Dit om Leyla aan onze familie en vrienden te laten zien en natuurlijk om al die gezellige feestjes mee te doen. Toen we in het vliegtuig zaten voelde het raar aan. Is dit nu 'op vakantie gaan' of 'naar huis gaan'? Onze conclusie was dat het gewoon voelt als op visite gaan, alleen dan gaan we deze keer niet met de auto, maar met het vliegtuig en blijven we wat langer dan anders.

Soms lijkt het alsof we twee levens hebben. Eentje hier in Dubai en ons 'oude' leven in België/Nederland. Als ik in België ben, mis ik mijn leven en vrienden in Dubai en als ik in Dubai ben is het omgekeerd. Toch ben ik enorm blij dat we momenteel in Dubai wonen. Het is een unieke, bijzondere, vernieuwende en leerzame ervaring en geeft je een nieuwe kijk op het leven en de wereld.

Wat me het meest opviel in België was het grauwe weer. Het was niet super koud, regende ook niet en binnen was de verwarming overal lekker aan, maar het was somber, grauw en grijs deprimerend weer buiten. Dit waren wij niet meer gewoon. Bij ons schijnt de zon meestal de hele dag, dus als je naar buiten kijkt word je vrolijk, zelfs als het veel te heet is om naar buiten te gaan. Als bij ons de zon eventjes niet schijnt, dan kijken we naar buiten om te zien wat er aan de hand is. Een zandstorm op komst of gewoon een wolk?

Wij hebben onze kerstvakantie door gebracht met het bezoeken van vrienden en familie. Ook hebben we uitgebreid Kerstmis gevierd met hen. Een koffer cadeautjes mee naar Europa en een koffer met nog veel meer in mee terug! We hebben genoten van het voorstellen van Leyla aan haar meters en weer gezellig samenzijn met vrienden en familie.

LEYLA HAAR METERS: Sofie en Karin


 OMA DIE HAAR KLEINKINDEREN ENORM MIST EN DE EERSTE ONTMOETING MET OPA

 GEZELLIG KERSTVIEREN BIJ TANTE MARTINE EN NONKEL DIRK. We zijn weer culinair verwend!

                



OOK IN NEDERLAND UITGEBREID KERST GEVIERD EN IEDEREEN MET LEYLA KENNIS LATEN MAKEN. HELAAS VERGETEN OM VEEL FOTO'S TE MAKEN, MAAR ENORM GENOTEN VAN DE MOMENTEN.



zaterdag 17 december 2011

Maids hier in Dubai

Toen we net naar Dubai verhuisd waren, kwamen we er achter dat de meeste gezinnen hier een full-time maid hebben. Waarom? Omdat kinderopvang hier erg duur is en meeste opvang pas kinderen opvangen vanaf 18 maanden. Ook hebben weinig mensen hier een alternatief voor opvang, zoals familie. Waar moet je dan met je kind blijven als je wilt werken of even iets zonder je kinderen wilt gaan doen? Een andere reden is dat het relatief goedkoop is. Wanneer je hier een hulp inschakeld per uur en ook nog af en toe iemand laat komen om te babysitten, dan ben je meer geld kwijt dan een full-time maid in huis te nemen.

Nu vonden wij het in het begin erg raar om bij gezinnnen te komen en te zien dat ze een maid hadden. De maid was dan de fietsen of auto's aan het wassen, aan het koken of bracht de koffie. Ook zie je hier rond 17 uur op de grasvelden in onze wijk veel maids met de kinderen buiten spelen.

Omdat ik zwanger was en borstvoeding wilde geven, met al een andere dochter, leek het ons misschien een goed idee om het eens uit te proberen om een maid in huis te hebben voor extra support. Ons huis, zoals de meeste huizen hier, heeft een extra slaapkamer met klein badkamertje speciaal voor de maid.

Normaal gesproken sponsor je je maid voor 2 jaar. Dit wil zeggen dat je dan een verblijfsvergunning voor haar regelt, zodat ze 2 jaar bij je kan werken. Na die 2 jaar ben je verplicht om haar een ticket naar huis te betalen. Je kan ze daarna voor weer 2 jaar sponsoren als je dat wilt. Het sponsoren kost je natuurlijk geld en je moet je maid ook een maandloon betalen. Hun maandloon ligt ergens rond 200 euro per maand en sommige families geven ook nog ongeveer 60 euro eetgeld. De meeste maids komen uit de Filipijnen, sommige ook uit Sri Lanka. Wanneer je een maid sponsort, ben je er ook verantwoordelijk voor als ze iets doen wat niet mag volgens de wet.

Nu wisten Bram en ik niet of we het wel fijn zouden vinden om constant iemand in huis te hebben. Ook het idee dat je iemand voor 2 jaar in huis haalt en er verantwoordelijk voor bent, lag me niet helemaal lekker. Misschien bleek het niets voor ons of was de maid niet goed of vonden we het onprettig? Nu bestaan er hier in Dubai ook firma's die full-time maids leveren die de firma zelf sponsort. Je kan ze dan voor een paar maanden tot 2 jaar inhuren. Als het je niet bevalt, kan je ermee stoppen of als je problemen hebt met de maid, dan kan je een andere krijgen. Dit systeem vond ik veel beter om het te proberen met een full-time maid. Het enige nadeel is dat je de firma meer betaald en dat zij de maid op hun beurt echt het minimum betalen. Zo gaat de firma met een hoop geld lopen.

Maar goed, na veel wikken en wegen gingen we het proberen met zo'n maid van de firma. Een paar maanden voor de bevalling zouden we ze in dienst nemen, zodat we al aan elkaar gewend zouden zijn, en ze al ingewerkt was als de baby er zou zijn.

Heel raar hoe zoiets in zijn werk gaat. We hadden onze wensen opgegeven: goed met kinderen, vooral voor te poetsen aangenomen worden, onze privacy respecteren en redelijk Engels spreken. We konden vrij snel langskomen om 3 maids te interviewen. Er sprong er eentje uit. Von, zo heette ze, sprak vrij goed Engels en ging leuk met Olivia om tijdens het interview. Na de 3 gesprekken gaven wij onze voorkeur op en werd ons gevraagd wanneer we ze wilde hebben. Wij hadden ze graag zo snel mogelijk en dat was geen probleem. We konden haar de volgende dag op komen halen, maar moesten 3 cheques voor 3 keer een maandloon bezorgen op het moment van ophalen. Heel raar was dat: de volgende ochtend gaf ik de cheques en kreeg ik Von mee. Het leek zo net alsof je iemand 'kocht', echt vreemd hoe dat hier werkt.

Von kwam rechtstreeks van de Filipijnen en had nog nooit bij een gezin gewerkt. Het duurde dus ook wel wat weken voordat ze wat ingewerkt was en ik uitgelegd had hoe en met wat ze moest poetsen. Regelmatig moest ik haar wel eens aan een taakje herinneren of haar iets opnieuw laten doen omdat ze het met de Franse slag had gedaan.

Maar goed, ze was ingewerkt, ze paste goed in ons gezinnetje, ook ik was bevallen, alles gaat prima tot ......
Ik op een nacht borstvoeding had gegeven en haar om 6 uur 's morgens beneden bezig hoor. Wel erg vroeg, al begon ze wel vaker vroeg om de klusjes buiten al gedaan te hebben voordat het te warm zou worden. Maar toch zei iets in mij om even stiekem naar beneden te gaan, noem het een zesde zintuig of zo. Ik ging heel stilletjes, zonder het traphekje te laten klikken, naar beneden en zag haar daar in het donker kijken in mijn portemonnee!!! (alle verhalen van stelende maids, was helaas ook bij ons van toepassing)
Ik geschrokken en boos, portemonnee terug gevraagd en haar gezegd in de keuken te wachten op mij. Ik naar boven en Bram wakker gemaakt met de mededeling dat ik net de maid betrapt had met mijn portemonnee in haar handen, die ze uit mijn handtas had gepakt. Bram schrok ook, want wij hadden veel vertrouwen in haar. Vertrouwen weg, en ook vonden we nog kleine dingen, die we misten terug in haar kamer. Ook de oude gsm van Bram had ze blijkbaar uit zijn kast genomen en in gebruik voor zichzelf. Zo ging het niet meer, en ze moest haar spullen pakken en we hebben haar terug naar het bedrijf gestuurd zo 's morgens vroeg.

Ook hebben we meteen de firma gebeld en gemeld wat er was gebeurd. Na excuses, vroegen ze of we een nieuwe maid nodig hadden en dat ze ons hiervoor terug zouden bellen. 's Middags belden ze al of ik de volgende ochtend nieuwe maids kon interviewen. Bleek dat ze er maar eentje hadden. Ze sprak niet zo goed Engels en kwam erg verlegen over. Ze had al wel 1 jaar werkervaring hier in Dubai en kon meteen aan de slag.

Ons beeld over maids is wel wat veranderd door het hele gebeuren, er zijn hier veel verhalen. Echter is het zo handig, beviel het toch goed, en we wilden het toch weer proberen. Von is niet lang erna terug naar de Filipijnen gestuurd door de firma. De dag voordat ze ging stuurde ze ons nog een smsje waarin stond dat het haar speet en dat ze goede herinneringen aan ons meeneemt terug naar huis.

Nu woont Recel dus bij ons en ze is echt een schatje! Ze is echt gedrild door haar vorige werkgevers hier in Dubai. Ze poetst fantastisch en haar hoef ik niet te wijzen op iets dat ze vergeten is of dat het beter kan. Ze is ook erg goed met Olivia en Leyla vindt ze ook fantastisch! Ze is echt goed met de kinderen en ik maak me nooit zorgen als ik eventjes weg ben en haar met de kinderen alleen laat. Echt heel fijn om haar te hebben!

Ze zeggen wel eens dat bepaalde dingen gebeuren voor een reden. Het is goed dat ik onze andere maid betrapt heb, want deze is zo veel keer beter en thuis voelt het veel prettiger!

Ik vind het wel sneu voor haar dat ze haar familie en kinderen moet missen. Ze heeft zelf 4 kinderen en de jongste is 4. Zij moest in de Filipijnen 200 euro betalen aan een tussenpersoon die er dan voor zorgde dat ze naar Dubai kon vliegen en hier kon werken via de firma. Van het maandloon dat ze hier krijgt, kan haar familie goed leven. Daarvoor doen ze het, thuis kunnen ze geen goed inkomen verkrijgen. Ik kan het me niet inbeelden hoe het moet zijn om je gezin en familie achter te laten. Het moet vreselijk zijn. De situatie thuis zal wel echt erg geweest zijn. Je merkt dat een beetje aan haar omdat ze niet graag eten weggooit. Als wij wat over hebben, bewaar ik het vaak, maar vergeet het ook wel eens op te eten en gooi het dan weg. Zij vindt dat heel erg, dus doe ik dat stiekem, uit respect voor haar. Ze zegt dat ze er nu al aan gewend is om haar familie te missen, maar heeft het wel moeilijk als haar jongste dochtertje vraagt wanneer ze naar huis komt. Toen zij hier voor het eerst in Dubai aankwam werd ze bij een Irakees gezin geplaatst. Die hebben haar geleerd hoe ze moet poetsen en zo. Ze hebben haar gedrild. De maids hebben recht op 1 vrije dag per week, meestal op vrijdag. Zij kreeg bij haar eerste gezin geen vrije dag en moest 7 dagen op 7 erg hard werken. Haar bazin was ook erg vaak boos op haar. Ze was daar niet gelukkig en miste haar kinderen toen nog heel erg. Ze heeft dat wel aan de firma laten weten, maar die hebben gezegd dat ze er 3 maanden moest blijven en dat ze haar daarna wel terug in een nieuw gezin zouden plaatsen. Ze heeft dus 3 maanden lang 7 op 7 gewerkt terwijl niemand er iets aan deed. Het gebeurt hier blijkbaar erg veel dat de maids slecht behandeld worden. Daarna heeft ze nog bij een familie uit Pakistan en een familie uit Italië gewerkt en nu bij ons. Ik denk dat ze het hier goed heeft, en is blij met de extraatjes, welke we haar geven. Ze zegt dat ze hier graag werkt en gelukkig is.

Onze conclusie; je went er snel aan, het is erg fijn en een grote luxe, maar het hangt er sterk vanaf hoe de maid is en of ze in je gezin past.

dinsdag 13 december 2011

Sinterklaas in Dubai

Sinterklaas is een feest dat normaal enkel gevierd wordt in België en Nederland. Zelfs in Frankrijk en Duitsland kennen ze het  feest niet. Toch wordt ook hier in Dubai Sinterklaas gevierd door de Belgen en Nederlanders. En ja hoor... hij komt hier ook aan met een boot. Wel wat later dan in Nederland, maar het is tenslotte toch wat verder varen. :-)) De Nederlandse vereniging hier in Dubai organiseerd elk jaar de aankomst van Sinterklaas en op onze tv-zender BVN kan je ook naar het Nederlandse Sinterklaasjournaal kijken. We hoeven het hier dus echt niet te missen.

Natuurlijk willen we niet dat als we over een aantal jaren terug naar België gaan, dat Olivia niet weet wie Sinterklaas is, dus hebben we hier voor het eerste jaar Sinterklaas gevierd.

Het begon al toen oma Joke hele schattige zwarte Pieten pakjes mee had genomen voor Olivia en haar beste vriendinnetje Juliëtte. Olivia kreeg ook vingerpopjes van Sint, Piet en paard. Ook de andere oma had handpoppen opgestuurd. We kregen ook nog een aantal prentenboeken over Sinterklaas en zwarte Piet. Super lief en leuk!



Olivia hebben we dus grondig voorbereid om de aankomst van Sinterklaas en zijn Pieten in de hoop dat ze er niet zo bang van zou zijn als ik vroeger... Helaas...







En Leyla wacht braaf naast haar vriendinnetje Florentine.


             Mmmm, lekker snoepen.... pepernoten, schuimpjes,.... mmmmm. Juliëtte en Olivia hebben genoten!




Zwarte Piet vond Olivia maar eng, maar de snoepjes wilde ze wel!


 
Het leek wel of alle Nederlanders en Belgen uit Dubai naar Festival City waren gekomen om de intocht van Sinterklaas te zien!




Olivia heeft haar schoentje, sorry, haar slippertje, ook een aantal keren gezet, maar snapte er niets van. Het cadeautje en de snoep vond ze wel prima!


Het volgende feest werd ook georganiseerd door de Nederlandse vereniging. Dit in de DIA, een school waar ook een aantal uurtjes Nederlandse lessen gegeven worden voor de kinderen. Hier zongen ze samen Sinterklaasliedjes, werden er stukjes opgevoerd en dansjes gedaan door een aantal kinderen. Achteraf mochten ze hun pakje gaan halen wat we van te voren bezorgd hadden. Hieronder enkele sfeerbeelden.





Leyla wilde graag bij de Sint op schoot, maar Olivia ....


Het weekend erop waren we uitgenodigd bij Anouk en Gaston. Er gingen geruchten dat Sinterklaas en Zwarte Piet daar wel eens langs zouden kunnen komen... Toen we eraan kwamen zagen we dat Zwarte Piet een spoor had gemaakt van handen en snoep. De meisjes waren enorm verbaast en vonden, door het spoor te volgen, al een cadeautje. Even later werd er op de deurgeklopt en vlogen er pepernoten door het huis. Toen de kids gingen kijken zagen ze de zak met pakjes staan. De kinderen hebben gezellig samen de pakjes uitgepakt en gespeeld met hun nieuw speelgoed. We hebben nog genoten van een heerlijke barbeque terwijl er een totale maansverduistering bezig was.  Echt een geweldige avond! Dank u Sinterklaasje!!! En tot volgend jaar

















En de ravage achteraf ...